เละทั้งคู่! บอร์ดเชลซีทำพิษ สตราส์บูร์กก็ซวยไปด้วย

ฤดูกาลของ เชลซี เหมือนเป็นกรณีศึกษาว่าแผนการที่ดูดีแค่ไหนก็พังได้ หากการตัดสินใจเบื้องหลังไม่ดีพอ นับตั้งแต่ BlueCo เข้ามาเทคโอเวอร์เมื่อปี 2022 สิงห์บลูทุ่มเงินไปกับการซื้อนักเตะราว 1.5 พันล้านปอนด์ มากกว่าสโมสรอื่นใดในพรีเมียร์ลีก แต่ทีมกลับเจอแต่ความวุ่นวายแทนที่จะมีความก้าวหน้า

มันมีฤดูกาลที่แย่ และฤดูกาลที่เต็มไปด้วยการตัดสินใจผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งฤดูกาล 2025/26 ของเชลซีดูเหมือนจะเป็นแบบหลัง ที่ผู้บริหารเลือกที่จะรีเซ็ตทุกอย่างแทนที่จะเชื่อมั่นในสิ่งที่ลงทุนไปแล้ว การปลด เอ็นโซ่ มาเรสก้า ในวันปีใหม่ ทั้งที่เชลซีอยู่อันดับ 5 ของตารางและยังมีลุ้นหลายรายการ ทำให้การตัดสินใจครั้งนี้ดูรีบร้อนมากกว่าจะเป็นการวางแผน

การเลือก เลียม โรซีเนียร์ จาก อาร์ซี สตราส์บูร์ก เข้ามาพร้อมสัญญาระยะยาวถึงปี 2032 ตอกย้ำความสับสนของโมเดล BlueCo เชลซีกำลังพยายามแก้ปัญหาหนึ่งด้วยการสร้างอีกปัญหาขึ้นมาในเครือข่ายของตัวเอง สตราส์บูร์กที่กำลังมีลุ้นไปเล่นในยุโรปภายใต้การคุมทีมของโรซีเนียร์ กลับต้องเสียโค้ชที่เป็นหัวใจสำคัญของทีมไป เชลซีเองก็แลกความต่อเนื่องด้วยการเสี่ยงดวงครั้งใหม่ ทั้งที่มาเรสก้าเพิ่งจะคว้ารางวัลกุนซือยอดเยี่ยมประจำเดือนพฤศจิกายนไปหมาดๆ การที่กลุ่มทุนกลุ่มหนึ่งทำให้สองสโมสรปั่นป่วนด้วยการตัดสินใจครั้งเดียว มันไม่ใช่การคิดนอกกรอบ แต่มันคือการควบคุมที่ผิดพลาด

ปัญหาใหญ่กว่านั้นคือเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การตัดสินใจเรื่องกุนซือ เชลซีใช้เงินไปอย่างมหาศาลนับตั้งแต่ปี 2022 มีรายงานว่าใช้เงินไปกับการซื้อนักเตะราว 1.5 พันล้านปอนด์ แถมยังจ่ายค่าเอเยนต์มากที่สุดในพรีเมียร์ลีกที่ 65.1 ล้านปอนด์ และขาดทุนก่อนหักภาษี 262.4 ล้านปอนด์ในฤดูกาล 2024/25 ซึ่งเป็นการขาดทุนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ

การใช้จ่ายมากมาย แต่ผลตอบแทนกลับไม่ชัดเจน และช่องว่างระหว่างต้นทุนกับความสามัคคีในทีมคือสิ่งที่แฟนบอลเริ่มออกมาตอบโต้

ความไม่แน่นอนและความไร้เสถียรภาพ

แม้แต่ก่อนที่ทิศทางของทีมจะพังทลายลงในฤดูกาลนี้ รูปแบบภายใต้ BlueCo ก็เป็นที่คุ้นเคยกันดี ซื้ออย่างดุดัน เปลี่ยนแผนอย่างรวดเร็ว และขอให้นักเตะปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เชลซีมีกุนซือถาวรหลายคนในเวลาอันรวดเร็ว และโรซีเนียร์ก็กลายมาเป็นอีกหนึ่งการแต่งตั้งสำคัญที่เกิดขึ้นในยุคที่เจ้าของทีมแทบจะไม่ปล่อยให้ความสงบเข้ามาเยือน

ความไม่แน่นอนนี้สำคัญ เพราะทีมที่ไล่ล่าแชมป์หรือแม้แต่ท็อปไฟว์มักจะสร้างนิสัยบางอย่างขึ้นมาเมื่อเวลาผ่านไป แต่เชลซีกลับใช้เวลาส่วนใหญ่ในยุคนี้ไปกับการเริ่มต้นแนวคิดใหม่ๆ ก่อนที่มันจะได้ทันก่อร่างสร้างตัว ส่วนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดไม่ใช่แค่เงินที่เสียไป แต่มันคือความรู้สึกที่ว่าสโมสรยังไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการสร้างทีมแบบไหนจากการใช้จ่ายทั้งหมดนั้น

การปลดมาเรสก้าสะท้อนให้เห็นถึงความไม่แน่นอนนั้นอย่างชัดเจน เชลซีปลดกุนซือชาวอิตาลีในวันที่ 1 มกราคม ทั้งที่ทีมอยู่อันดับ 5 ในพรีเมียร์ลีกและยังมีลุ้นใน 4 รายการ โดยมองว่าเป็นการตัดสินใจที่จะกอบกู้ฤดูกาล แต่การตัดสินใจครั้งนี้ก็ส่งสัญญาณถึงการขาดความเชื่อมั่นในการสร้างทีมระยะยาว รายงานจาก BBC ระบุว่าทีม "สูญเสียเอกลักษณ์ โครงสร้าง และทิศทาง" หลังจากการจากไปของเขา โดยเอ็นโซ่ เฟอร์นานเดซ รองกัปตันทีมกล่าวว่านักเตะสับสนกับการเปลี่ยนแปลง

การมาของโรซีเนียร์ถูกขายเป็นการเริ่มต้นใหม่ แต่ก็รู้สึกว่าเร็วเกินไป เขาไม่มีประสบการณ์คุมทีมในพรีเมียร์ลีกมาก่อน และกลายเป็นผู้จัดการทีมถาวรคนที่สี่ของเชลซีนับตั้งแต่ BlueCo เข้ามาคุมทีมในปี 2022 ซึ่งยิ่งตอกย้ำความรู้สึกว่าสโมสรกำลังค้นหาความแน่นอนผ่านความผันผวนที่มากขึ้น

ในเดือนมีนาคม Reuters อ้างคำพูดของโรซีเนียร์ที่วิพากษ์วิจารณ์ "การตัดสินใจ" ของเชลซีหลังความพ่ายแพ้อีกครั้ง แถมปัญหาวินัยของพวกเขาย่ำแย่ถึงขั้นที่ทีมโดนใบแดงในลีกไปแล้ว 7 ใบ ฤดูกาลนี้ สโมสรที่เคยอยู่ใกล้หัวตารางกลับดูไม่เหมือนทีมลุ้นแชมป์ แต่กลับเหมือนทีมที่ต้องจ่ายราคาสำหรับการเปลี่ยนแปลงทิศทางที่มากเกินไป

เรื่องราวของสตราส์บูร์กยิ่งทำให้ภาพรวมดูเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม โรซีเนียร์จากไปในเดือนมกราคม ทั้งที่สโมสรกำลังมีลุ้นไปเล่นฟุตบอลยุโรป และมีรายงานว่าทีมเสียโมเมนตัมไปอย่างเห็นได้ชัด โดยสื่อแห่งหนึ่งระบุว่าอัตราชนะของสตราส์บูร์กลดลงจาก 56% ภายใต้โรซีเนียร์ เหลือ 42% ภายใต้ แกรี่ โอนีล นั่นคือเหตุผลที่การตัดสินใจของเชลซีไม่ได้แค่เปลี่ยนโฉมฤดูกาลของตัวเอง แต่ยังทำให้สโมสรพันธมิตรที่กำลังไปได้สวยต้องอ่อนแอลง

โอนีลพูดถึงสถานการณ์นี้อย่างตรงไปตรงมา มีรายงานคำพูดของเขาว่า "เราทำพลาดในตลาดซื้อขายเดือนมกราคม เราทำให้ตัวเองอ่อนแอลงแทนที่จะเสริมความแข็งแกร่งให้กับทีม" ซึ่งเป็นประโยคที่แทงใจดำความรู้สึกของสตราส์บูร์ก รายงานอีกฉบับกล่าวว่าเขาตำหนิ BlueCo ว่า "ทำพลาด" ในการสรรหานักเตะ โดยแย้งว่าตลาดเดือนมกราคมทำให้สตราส์บูร์กอ่อนแอลงแทนที่จะแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะพยายามอยู่ในเส้นทางลุ้นไปเล่นในยุโรปก็ตาม

การเรียกตัว มามาดู ซาร์ กลับเชลซี ยิ่งทำให้ความรู้สึกนั้นชัดเจน เพราะสตราส์บูร์กเสียผู้เล่นตัวจริงไป ขณะที่เชลซีส่ง อารอน อันเซลมิโน่ มาให้อีกทางในการสลับตัวผู้เล่นภายในกลุ่มเดียวกัน ผลงานของโอนีลได้รับการยกย่องว่าดีพอใช้ ชนะ 6 จาก 14 นัดในลีก แต่สถานการณ์โดยรวมรอบตัวเขาสื่อให้เห็นว่าเขากำลังทำงานภายใต้โครงสร้างที่การตัดสินใจจากเบื้องบนสามารถเปลี่ยนฤดูกาลของเขาได้ในชั่วข้ามคืน

สิ่งที่ทำให้เรื่องราวของเชลซีเสียหายมากคือความผิดพลาดไม่ได้เกิดขึ้นโดดๆ การใช้จ่ายในการซื้อนักเตะ การขาดทุนเป็นประวัติการณ์ ความใจร้อนในการเปลี่ยนผู้จัดการทีม และการแทรกแซงสโมสรต่างๆ ล้วนเชื่อมโยงกัน และเมื่อรวมกันแล้วก็ทำให้ฤดูกาลนี้เชลซีดูไม่เหมือนสโมสรชั้นนำสมัยใหม่ แต่กลับเหมือนองค์กรที่ตอบสนองต่อการตัดสินใจของตัวเองอยู่ตลอดเวลา การปลดมาเรสก้าในวันปีใหม่ การดึงโรซีเนียร์ออกจากสตราส์บูร์ก แล้วคาดหวังให้ทั้งสองสโมสรมีเสถียรภาพในคราวเดียว ไม่ใช่สัญญาณของการเป็นเจ้าของทีมที่แข็งแกร่ง แต่มันคือสัญญาณของผู้นำที่ไล่ล่าการควบคุมผ่านการก่อกวน

นั่นคือเหตุผลที่ความเสียหายขยายวงกว้างเกินกว่าสแตมฟอร์ด บริดจ์ สตราส์บูร์กเสียโค้ชที่ทำให้พวกเขามีลุ้นไปเล่นในยุโรป เสียมามาดู ซาร์ กลับไปอยู่ในวงโคจรของเชลซี แล้วต้องสร้างโมเมนตัมใหม่ภายใต้โอนีล ขณะที่กลยุทธ์การสรรหานักเตะรอบตัวเขาก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผย

สำหรับเชลซี พวกเขากลับต้องเผชิญกับคำถามเดิมๆ แม้จะมีการใช้จ่ายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เอกลักษณ์อยู่ที่ไหน ความมั่นคงอยู่ที่ไหน และผลตอบแทนจากการลงทุนทั้งหมดอยู่ที่ไหน สำหรับทั้งสองสโมสร ฤดูกาลนี้ไม่ได้เกี่ยวกับโชคร้าย แต่เกี่ยวกับผลของการตัดสินใจที่เกิดขึ้นเหนือห้องแต่งตัว โดยช่วงสัปดาห์สุดท้ายได้เปิดเผยให้เห็นว่าการตัดสินใจเหล่านั้นมีราคาแพงแค่ไหน